Vandaag was ik de hele dag bij Mees. Hij was in een goed humeur en had zin in de dag. Hij voelde een beetje warm, maar leek geen koorts te hebben. Na het ochtendritueel, ontbijt, was vouwen en voorlezen vroeg ik Mees of hij zin had om op stap te gaan met de bus. Hij begon te stralen. “Waar wil je naar toe?” Dit keer geen reactie, maar misschien seinde hij toch zijn wens door, want ik kreeg ineens Landgoed Staverden door. Ik was hier met Mees in 2020, toen ik twee weken in een stacaravan verbleef in de buurt van Elspeet. Staverden heeft sinds 1298 stadsrechten, maar het is er nooit van gekomen om er een echte stad van te maken. Het wordt ook wel de kleinste ‘stad’ van Nederland genoemd. Het was vrijwel windstil, niet eens zo grauw en 9 graden. Kortom een perfecte dag om te wandelen. Het landgoed bestaat uit een prachtig wit gebouw met een, jawel, eigen brouwerij, die gelukkig dicht was. Drinken tijdens werktijd is not done. Er is verder een prachtige botanische tuin met heel veel bomen. Mees houdt van (tover)bomen. We hebben twee paaltjes routes gelopen wat neerkomt op zo’n 7 km. Bij allerlei bomen hebben we gevraagd of ze een toverboom zijn, verwijzend naar Mees z’n favoriete liedje “De boom staat stil” van Dirk Scheele. Mees vond het prachtig en was heel vrolijk, maar was wel een beetje bleek in z’n gezicht en voelde warm. Op de terugweg, ter hoogte van […]
